Ζαγοροχώρια

Στα Ζαγοροχώρια, ο άνθρωπος γίνεται ένα με τη φύση. Σε πολλά μέρη που επισκέπτεσαι, νομίζεις ότι δεν έχει πατήσει ανθρώπινο πόδι, έτσι καλλιεργείται η αίσθηση της ανακάλυψης. Ζαγοροχώρια είναι η συνομιλία με τη φύση και τους ανθρώπους. Είναι η γιαγιά που θα συναντήσεις στο γραφικό πλακόστρωτο καλντερίμι και θα βάλει το χέρι της στην τσέπη να σε φιλέψει δύο καρύδια.

Τα χωριά είναι 46, όλα στις πλαγιές της Τύμφης, τοποθετημένα έτσι ώστε το ένα να βλέπει το άλλο και το ένα να ακούει το άλλο. Νιώθεις ότι επικοινωνούν μεταξύ τους. Είναι χτισμένα από το 16ο αιώνα και μετά, λέγονται και νέα χωριά, είτε βυζαντινά.

Η ιδέα είναι η ίδια σε όλα τα Ζαγοροχώρια. Στο κέντρο του χωριού, υπάρχει η πλατεία με τον αιωνόβιο πλάτανο. Στην πλατεία, βρίσκεται το σχολείο, το καφενείο και η εκκλησία. Από εκεί, ξεκινούν λιθόστρωτα καλντερίμια που οδηγούν στις γειτονιές του χωριού. Η αρχιτεκτονική των σπιτιών χρησιμοποιεί κατά 90% πέτρα και κατά 10% ξύλο και στηρίζεται στη γεωμετρία. Η διατήρηση των κτισμάτων είναι κομμάτι της συνείδησης των κατοίκων της περιοχής.

Το Ζαγόρι χωρίζεται σε τρεις ενότητες, στο ανατολικό, το κεντρικό και το δυτικό. Το ανατολικό, είναι πλούσιο σε δάση και έχει πολλές πηγές, ενώ το κεντρικό και το δυτικό, είναι βραχώδη, άνυδρα και με ελάχιστα δέντρα. Εκεί, βρίσκεται και η χαράδρα του Βίκου.

Τα σπίτια στα Ζαγοροχώρια είναι πυκνά δομημένα ενώ πολλά από αυτά είναι αρχοντικά. Το χτίσιμο τριώροφων αρχοντικών δείχνει την ευμάρεια και τον πλούτο των εμπόρων κατοίκων τους, οι οποίοι πολυταξιδεμένοι, χτίζουν αρχοντικά πίσω στα χωριά τους.

Στα Ζαγοροχώρια, παρουσιάζεται η μεγαλύτερη πυκνότητα πετρόκτιστων γεφυριών στη χώρα, τα οποία έπαιρναν το όνομα από το δωρητή τους.

Ένα τεράστιο δίκτυο συνδέει τα χωριά μεταξύ τους. Σκάλες, γεφύρια, καλντερίμια, μονοπάτια. Σήμερα, όλο αυτό το δίκτυο σχηματίζει ένα τεράστιο περιπατητικό πάρκο για κάθε γούστο. Πρόκειται για σπορ που χρειάζεται μόνο καλή διάθεση. Ολόκληρη η περιοχή είναι ένα φυσικό μουσείο με πλούσια πολιτιστική κληρονομιά.